خشک کردن چوب به تبخیر و اتلاف اجباری آب موجود در چوب به روش های طبیعی و مصنوعی برای کاهش محتوای آب چوب، برآورده ساختن الزامات استفاده، اجتناب از چوب در نگهداری، حمل و نقل و استفاده از حشرات، باکتری ها و ... اطلاق می شود. سایر فرسایش چوب مرطوب و تغییر شکل شکافتن چوب، بهبود کیفیت محصولات چوبی، افزایش طول عمر.
چوب مرطوب که برای مدت طولانی در فضای باز باقی می ماند، اگر اقدامات مناسب انجام نشود، اغلب پوسیده می شود یا مورد حمله حشرات قرار می گیرد. هنگامی که رطوبت چوب به کمتر از 20 درصد کاهش می یابد، آسیب و آسیب قارچ ها و آفات می تواند تا حد زیادی کاهش یابد. بنابراین معمولاً در واحد تولیدی، چوب خشک می شود تا میزان آب آن در حدود 8-15 درصد باشد. این نه تنها خواص و استحکام ذاتی چوب را تضمین می کند، بلکه مقاومت در برابر خوردگی چوب را نیز بهبود می بخشد.
به طور خلاصه، چوب خشک شده می تواند کیفیت محصولات چوبی را تضمین کند، عمر مفید را افزایش دهد، عملکرد چوب را بهبود بخشد و در نتیجه چوب را ذخیره کند. سالها تمرین ثابت کرده است که خشک کردن چوب فرآیندی ضروری در تولید است و به یک رشته تخصصی در علم تبدیل شده است.
اگر چوب برای مدت طولانی در یک محیط پایدار قرار گیرد، رطوبت چوب به تدریج به یک مقدار تعادلی گرایش پیدا می کند که عموماً به آن رطوبت چوب در یک محیط پایدار می گویند. وقتی رطوبت چوب بیشتر از رطوبت تعادلی محیط باشد، چوب در اثر رطوبت منقبض می شود و بالعکس. بنابراین، چوب باید به درستی خشک شود، نه تا حد امکان خشک شود، و مناطق و کاربردهای مختلف نیازهای متفاوتی برای رطوبت چوب دارند.
در حال حاضر، خشک کردن چوب با فرکانس بالا یک روش خوب خشک کردن چوب است، چرخه خشک کردن آن چندین برابر سریعتر از خشک کردن معمولی چوب آسان خشک است و خشک کردن معمولی چوب سخت خشک صد برابر سریعتر است و مزایای تنش خشک شدن کم، کیفیت خوب و حفظ رنگ چوب.
